bloggers, censuur

Op de vlucht: Bangladeshi Bloggers

Stefaan Op de rooster, VETT, Vrije mening Leave a Comment

Bijzondere sprekers aan de vleet op de European Humanist Youth Days (EHYD) in Utrecht deze zomer. Maar onze ontmoeting met deze digitale durvers uit het verre Azië moeten we wel delen met onze VETT-lezers. Jullie reporter ter plaatse brengt verslag uit van het verhaal van drie bloggers uit Bangladesh en hun ervaringen met censuur. Het interview begint met een waarschuwing, er mogen geen foto’s genomen worden. Dit, omdat de bloggers ook hier niet veilig zijn. Vandaar ook de “codenamen” hieronder.

 

Waarom mogen we geen foto’s van jullie nemen?

We zijn allemaal op de vlucht. Sindsdien is geen van ons zeker van onze veiligheid. Zo heeft een van ons onlangs een bericht gekregen van de politie om weg te blijven uit Frankfurt. Een radicale moskee had namelijk hier zijn foto verspreid. Daarom willen we niet dat er foto’s worden genomen. Daardoor zou men gemakkelijk onze omgeving kunnen bepalen.

 

Wat dreef jullie op de vlucht?

Fotogenieke Bangladeshi

“Ik was bij de derde generatie bloggers in Bangladesh, meestal schreef ik satire. In 2013 zorgden verschillende arrestaties en doodsbedreigingen ervoor dat ik me niet meer veilig voelde. Toen ben ik naar India gevlucht. In India heb ik in mensonwaardige omstandigheden op straat geleefd. Soms durfde ik terug naar Bangladesh komen, voornamelijk om mijn studies af te maken. Op 12 augustus 2015 zijn mensen mij tot aan mijn huis gevolgd die me wilden aanvallen. Die nacht heb ik niet geslapen, ik was doodsbang. Uiteindelijk is al mijn persoonlijke informatie gepubliceerd geweest in verschillende kranten van Bangladesh. Ik stond op de voorpagina met een foto waar ik een fles wodka vast hield.”

 

Normale Bangladeshi

“Mijn verhaal is niet veel anders dan dat van andere Bangladeshi. De politie hield me vaak aan, één keer werd ik zelfs tegengehouden toen ik een boek bijhad van een blogger. Het boek wordt afgenomen, om het religieuze sentiment te beschermen. De autoriteiten redeneren als volgt: de Sharia beschermt de religieuze beleving en wat daarvan afwijkt dient ingetoomd te worden.

Ik ben het daar niet mee eens, volgens kunnen seculiere wetten de godsdienstbeleving het beste beschermen. Jullie [Europeanen, nvdr.] vinden dit system veel te vanzelfsprekend, je moet ervoor durven vechten.”

 

De militante ongelovige

“Ik kom van een moslimfamilie. Een paar keer ben ik omwille van mijn actieve atheïsme in de gevangenis beland, op godslastering staat er een gevangenis straf van tien jaar. Mijn tweede verblijf in de gevangenis zal me altijd bijblijven. Ik word bij het binnenkomen begroet door een jonge mede-gedetineerde. Deze jongen had me ooit aangevallen en zelfs proberen vermoorden. Hij verzekert me: “Wanneer ik vrij kom zal ik het zeker opnieuw proberen.” Deze jongen is zoals ik ook een slachtoffer van radicale Islam. Misschien was het niet zo uitgedraaid, als hij in een andere familie geboren was of andere boeken had gelezen.”

 

Worden enkel atheisten aangevallen?

Nee. Iedereen die kritisch staat tegenover de overheid wordt vervolgd. Het wordt alleen vaak over dezelfde kam geschoren. Het is bon ton om iedereen die er een iet of wat afwijkende mening op nahoudt en daar actief voor durft op te komen voor ‘atheïst’ te verslijten en vervolgen.

 

Wat kunnen wij doen?

Bangladesh is een land van slaven. Het Salafi fundamentalisme is de laatste jaren sterk toegenomen. Veel Bangladeshi gaan namelijk naar Saudi-Arabie om te werken en nemen de godsdienst en gewoonten van daar terug mee. Het Westen kan Bangladesh niet bij helpen zolang het als een blok achter Saudi-Arabie blijft staan. We bedoelen de heersende klasse binnen het Westen, niet iedereen steunt Saudi-Arabie.

 

Waarom zien we hier vandaag geen vrouwelijke bloggers?

Er zijn ook vrouwelijke bloggers. Twee zijn ondertussen in Europa, anderen hebben veel moeite om weg te geraken uit Bangladesh.

 

TJC