Mensen zijn sociale wezens en kunnen door samen te werken heel veel verwezenlijken, maar daarvoor heeft men groepsstructuur nodig. In dit eenvoudige spel willen we jongeren laten stilstaan bij groepsposities:

Benodigdheden: doek(en) of grote bladen papier (A0)

 

De banken en stoelen worden op kant gezet en de spelers worden willekeurig in groepen opgedeeld. (vb. alfabetisch op voornaam gaan staan, iedereen geeft een herkenbare pen af en de leraar verdeelt de pennen in groepjes, ...)

 

Het aantal en de grootte van de groepen hangt af van het aantal spelers en het materiaal. Het is belangrijk dat men minimum met drie in een groep is en dat de groep stevig op het doek of papier kan blijven staan. Nadat de begeleider daartoe een teken geeft, moet(en) de groep(en) zo snel mogelijk het doek of papier zien om te draaien zonder dat iemand van de groep van het doek afstapt en de grond raakt.

 

Wanneer alle groepen klaar zijn volgt een nabespreking over wie welke rol heeft aangenomen: leiderstype, een volger, iemand die ideeën aandraagt, een doener of iemand die sociaal gericht is op onderlinge verhoudingen). Men kan de discussie verder doortrekken door te bespreken welk soort leiderschap volgens de spelers het beste werkt in deze en andere situaties: 
 

Verwachtingen bepalen onze houding tegenover andere mensen, ook al zijn die verwachtingen soms ongegrond of gebaseerd op stereotiepen. Met dit eenvoudig spel willen we jongeren ervan bewustmaken dat ze door te handelen vanuit stereotiepe beelden, anderen kunnen stigmatiseren of 'sociaal brandmerken'. We willen hen laten ervaren dat stereotiepen vaak een `self-fulfilling prophecy`inhouden.  De voorspelling werkt dus zelf mee aan de vervulling. Zo wordt aan iemand die onhandig wordt geacht bijvoorbeeld nooit meer gevraagd om een handje toe te steken, waardoor men niets meer bijleert of worden er aan een leerling die dom geacht wordt geen vragen meer gesteld.

 

Alle spelers krijgen een etiket op het voorhoofd geplakt. Hierop staat een eigenschap vb. lui, egoïstisch, ... Niemand weet van zichzelf wat er op zijn of haar etiket staat. Wanneer de etiketten geplakt zijn mogen de leden even door elkaar lopen, zodat ze elkaars etiket kunnen zien. Het is belangrijk dat niemand verklapt wat er op het voorhoofd van iemand staat, tot het spel volledig gedaan is!

 

Mogelijke eigenschappen: Lui; Dom; Arrogant; Persoon met een HIV- besmetting; Flapuit; Egoïstisch; Doof; Druggebruiker; Persoon met een fysieke beperking; Allochtoon; Holebi; Nerd; Persoon met een mentale handicap (mentaal zwak); Ontzettend knap; Racist; Moslim; Jeugd- delinquent; Jood; Persoon met overgewicht; Persoon met kanker; Iemand uit het BSO- onderwijs; Vluchteling; Hoog- begaafd; Kansarm persoon; Behulpzaam persoon; Humoristisch; Onverantwoordelijk; Slim; Onhandig; Blind; Verlegen ...

 

Aan de leerlingen wordt uitgelegd dat, doorheen het spel, iedereen elkaar behandelt alsof het kenmerk op het voorhoofd echt is. Iemand die "lui" heeft staan, kan je maar best extra aansporen, en naar iemand die extreem knap is, wil je wel eens lonken. Dan krijgen de leerlingen de opdracht om samen de stoelen en banken in het leslokaal te herschikken. Je kan als leraar een vorm bepalen of de groep volledig zelf laten bepalen hoe ze de banken willen opstellen. De groep moet ook zelf bepalen wie nadien aan welke bank moet gaan zitten.

 

Wanneer iedereen een nieuwe plaats heeft ingenomen, kan de leerkracht aan elke leerling apart vragen of men door de reacties van anderen te weten is gekomen wat er op het voorhoofd staat. Er kan ook gereflecteerd worden over hoe het voelt om omwille van een kenmerk of eigenschap gestigmatiseerd te worden.

Wees voorzichtig bij het kiezen van de stereotiepen. Geef iemand uit de groep die eerder lui is best niet zo'n etiket. Het is niet de bedoeling van het spel om persoonlijke meningen te uiten. Dat zou eerder destructief zijn en wordt beter vermeden.