world café vluchtelingen

Op café met de wereld

Stefaan Van Parys Spotlicht, VETT, Vluchtelingen Reageer

Marijn Straetemans is bestuurslid van onze lokale groep Hujo Hasselt en leerkracht Zedenleer op KTA2 Villers in Hasselt. Daarnaast zet ze zich nog eens onvoorwaardelijk in voor een betere wereld en heeft ze ondertussen verschillende activiteiten rond vluchtelingen opgezet. “Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid opnemen. Als we stil blijven, stemmen we eigenlijk toe met wat er in onze wereld gebeurt.”

Marijn haalt de filosoof Ludwig Wittgenstein aan met de quote “Waarover men niet spreken kan, moet men zwijgen”. Volgens zijn bewering kunnen uitspraken enkel zinvol zijn als ze over de werkelijkheid gaan. Uitspraken over ethiek, het goede en het kwade, zijn overbodig aldus Wittgenstein. “Velen onder ons nemen dit maar al te graag letterlijk op en verschuilen zich achter het argument dat we niet allemaal de waarheid in pacht hebben. Dus wordt er gezwegen. Dat is nu net het grote gevaar, door te zwijgen kan je zelfs schuldig zijn aan een misdaad. Iedereen moet zijn verantwoordelijkheid opnemen, dat kan door hulp te bieden, geld in te zamelen, een signaal te geven aan de politiek,… zoveel mogelijkheden, dat het er niet toe doet wat je precies doet, zolang je maar iets doet!”

world caféZe is zelf dan ook allerminst stil gebleven. Marijn heeft verschillende activiteiten voor jongeren rond vluchtelingen opgezet. Een accuraat, waarheidsgetrouw en realistisch inleefspel waar jongeren bij aankomst als vluchteling worden bestempeld en de volledige asielprocedure moeten doorlopen. Ze worden door de dienst vreemdelingenzaken geregistreerd, moeten vingerafdrukken laten nemen en worden gefotografeerd. Nadat ze op het commissariaat op de rooster werden gelegd, kunnen ze bij een positief advies beginnen aan een inburgeringcursus en bij een negatief advies nog naar de raad van state en vervolgens naar een gesloten asielcentrum.

Ze ontwikkelde een rollenspel waar de jongeren onderling moeten bespreken of ze een gezin uit Syrië willen opvangen. Het rollenspel start in de context van een wijkcomité, waar Harry (kaasboer van beroep) iets wil doen voor de gezinnen die een nieuw leven willen beginnen. Hij organiseert een bijeenkomst om zijn voorstel uit de doeken te doen. “We huren samen het leegstaand huis op nummer 11 om er een Syrisch gezin in onder te brengen. We vangen de kinderen op, leren hen Nederlands en nemen ze mee naar voetbal, volleybal, jeugdbeweging en school. Uit dankbaarheid gaan de ouders ongetwijfeld zo snel mogelijk de taal willen leren en werk zoeken.”

Marijn is misschien nog het meest trots op haar World Café. Jongeren kunnen in een doorschuifsysteem luisteren naar verschillende getuigenissen vanuit verschillende levensvisies. De getuigenissen worden gebracht door vluchtelingen die al een tijdje hier in België zijn of van medewerkers van asielcentra en/of vrijwilligers die op een bepaalde manier bij een asielcentrum betrokken zijn. Aansluitend kunnen de jongeren een debat volgen met sprekers als Montasser Alde’meh (Islamoloog en voormalig vluchteling), Jeroen Maris (Journalist Humo), Marc Broeders (Opvangcentrum Lanaken), Christopher Oliha (Minderhedenforum) en Qasim (zelf vluchteling in het centrum van Overpelt).

“Van iemand horen hoe zijn broer is vermoord, dat doet toch iets met je”

“Na het World Café keken veel van de jongeren volledig anders naar de vluchtelingenproblematiek, sommigen waren echt aangegrepen door de verhalen. Van iemand horen hoe zijn broer is vermoord, dat doet toch iets met je.” zegt Marijn. “Er zijn zelfs enkele jongeren die zich in de vakantie verveelden, die samen naar het asielcentrum getrokken zijn om daar de kinderen te gaan entertainen. Ze studeren zelf fotografie en hebben daar dan ook met plezier een fotoshoot georganiseerd.”

Op reis naar de concentratiekampen in Polen heeft Marijn met eigen ogen gezien wat vooroordelen en racisme kunnen teweegbrengen. “Wat ik niet begrijp is dat het nog steeds gebeurt en wordt toegelaten. Onverschilligheid heeft er voor gezorgd dat we tot WOII gekomen zijn, vandaag zien we ook weer diezelfde onverschilligheid de kop opsteken en daar word ik woedend van! Iedereen kan zijn steentje bijdragen om van onze wereld een betere plek te maken, al is het maar door te reageren op haatberichten op facebook of in je omgeving. Zo’n taal mogen we simpelweg niet tolereren.”

 

TD


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *